ThaiRiches.com | คิว – ธุรกิจออนไลน์ ตอนที่ 7
2288
post-template-default,single,single-post,postid-2288,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,columns-3,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
 

คิว – ธุรกิจออนไลน์ ตอนที่ 7

คิว – ธุรกิจออนไลน์ ตอนที่ 7

การจะซื้อคอนโดหรือบ้านซักหลังอาจเปนเรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรื่องหนึ่งสำหรับใครหลายๆคน(ผมก้อเปนหนึ่งในนั้น) เพราะในสายตาของคนทั่วไปแล้วคอนโดหรือบ้าน คือ “หนี้” ก้อนที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ปุธุชนคนธรรมดาคนนึงจะมีได้ และเมื่อไหร่ก้อตามที่คุณเปน”หนี้”เพื่อซื้อมัน …. ชีวิตของคุณจะไม่ใช่ของคุณอีกต่อไป

แต่ไม่ใช่ผมในวันนี้อีกแล้ว(พูดพร้อมชูคอทำท่าเย่อหยิ่ง 555+)
ทุกเย็นหลังเลิกงานต่างออกไป ผมมองตึกสี่เหลี่ยมละฟ้าหน้าต่างมากมายเหล่านี้เปนบ่อเงินบ่อทองไปแล้ว มันคือ”การลงทุน”ที่หน้าตื่นเต้นครั้งนึงในชีวิตของผม
ผมใช้เวลาหลังเลิกงานเกือบทุกวัน นั่งรถเมล์เล่นเพื่อมองหาคอนโดทำเลแจ่มๆที่คิดว่าจะสามารถหาคนเช่าได้ไม่ยากนัก

ผมค้นหาคอนโดมือสองมากมายจากหลายๆเวปไซต์ที่มีคนมาลงประกาศขาย แน่นอนผมไม่มีเงินมากมายพอที่จะซื้อคอนโดเหล่านี้ด้วยเงินสด หลายๆคนก้อคงจะเหมือนกัน ส่วนคนที่จะให้เงินเราไปซื้ออสังหาเหล่านี้ คงจะเปนใครไปไม่ได้ นอกจาก “ธนาคาร”

ผมเที่ยวโทรหารวมถึงนัดเจอเจ้าหน้าที่สินเชื่อเกือบทุกธนาคารทั้งในห้างและนอกห้าง ทั้งวันหยุดและวันธรรมดา ได้นามบัตรมาเต็มกระเป๋า เพื่อสอบถามถึงอัตราดอกเบี้ยและวงเงินที่ผมสามารถกู้ได้ว่าอยู่ที่ประมาณเท่าไหร่

มีเจ้าหน้าที่ธนาคารรายนึงให้ตัวเลขกลมๆหยาบๆผมมาประมาณนี้

“เงินเดือน 20,000 กู้ได้ 1,200,000”

เงินเดือนหลังหักภาษีและค่าครองชีพของผมตอนนั้นอยู่ที่ราวๆ 24,000 บาทต่อเดือน แปลว่าผมจะสามารถกู้ได้ประมาณ ล้านกว่าบาท(เท่านั้นเอง)

…. แล้วมันจะไปพออะไรวะ เป้าหมายของกรูคือ 4 ห้องนะเฟ้ย! คอนโดมือสองกากๆในกรุงเทพ แม่งก้อปาเข้าไป 5-6 แสนแล้ว!!!

….. มันต้องมีอะไรผิดพลาดสิ

ผมเข้าใจเรื่องการเอาเงินแบงค์มาซื้อคอนโดเพื่อปล่อยเช่าแล้ว แต่ผมจะทำได้ยังไงในเมื่อฐานเงินเดือนของผมมันต่ำยังกะหมอนรองรถไฟ เงินเดือนระดับผม
บีบน้ำตาเต็มที่เค้าก้อให้ได้แค่ 2 ห้องครึ่ง

รึจริงๆแล้วผมไม่ควรฝันสูงเกินไป สองห้องก้อหล่อแล้วสำหรับมือใหม่หัดลงทุนแบบผม

ผมเดินคอตกกลับไปหาที่พึ่งเดียวในตอนนั้นของผม ผมถามปอมว่า เงินเดือนขนาดเมิงกู้แบงค์ซื้อคอนโดราคาล้านกว่าบาทตั้งสองห้องได้ไงวะ

ในใจคิดว่าน้องมันคงเอาเงินพ่อเงินแม่มาหมุนในบัญชีให้ดูเยอะแหงๆ ………. แต่เปล่าเลย

วันนั้นเองที่ผมได้รู้จักกับคำว่า “เครดิตบูโร”

“เครดิตบูโร” ในความหมายของผมก้อคือ “บัญชีหนังหมาตราหน้าว่าเมิงเปนหนี้อยู่กี่บาท” เมื่อไหร่ก้อตามที่เราไปสร้างหนี้ขึ้นมา ข้อมูลทางการเงินของเราจะถูกส่งไปยัง
เครติดบูโรทันที ไม่ว่าจะเปนการกู้ซื้อรถ ซื้อบ้าน หรือแม้กระทั่งการเปนหนี้บัตรเครดิต
และแน่นอนทุกธนาคารจะขอให้เราอนุญาติให้เค้าเข้าถึงเครดิตตัวนี้เพื่อเข้าไปดูสิว่าเมิงแอบเปนหนี้อยู่กี่บาท

… และเมิงจะมีปัญญาผ่อนกรูไหม

ที่น่าตลกก้อคือ เครดิตบูโร ไม่ได้อัพเดทแบบ “Real Time”
บัญชีหนังหมาจะถูกท่านสุวรรณเขียนลงไปเมื่อเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเดือน หลังจากที่คุณไปเซนต์กู้เงินซื้ออะไรซักอย่างจากธนาคาร

แปลว่า ถ้าผมเปนหนี้ก้อนแรกแล้ว กว่าธนาคารอื่นจะรู้ว่าผม “บ่อจี๊” ก้ออีกตั้งเดือนนึงแน่ะ

และนั่นแปลว่า ผมจะยังมีเวลาเหลือไปสร้างหนี้ก้อนใหม่กับธนาคารอื่น โดยที่เค้าจะยังไม่รู้เลยว่าผมไปกู้เงินจากที่ไหนมาบ้างแล้วกี่บาท

หึ หึ …. สนุกล่ะทีนี้

2 คอมเมนท์
  • อ๊อด
    เวลาโพส 11:53h, 15 ธันวาคม ตอบกลับ

    กี่ตอนจบครับเนี่ย 5555 แซวๆ 555

  • วิทยา
    เวลาโพส 16:55h, 15 ธันวาคม ตอบกลับ

    เขียนจบก็ออกหนังสือ แข่งกะอาจารย์ไพร เลยนะ เขียนสนุกดีครับ ชอบนะ เป็นซี่รี่ได้เรื่องเลยนะเนีย เขียนแล้วน่าอ่านชวนติดตามดีนะเนี่ย ไม่ใช่เล่นเลยที่เดียว สนุก ชอบๆๆ

แสดงความคิดเห็น