ThaiRiches.com | คิว – ธุรกิจออนไลน์ ตอนที่ 5
2284
post-template-default,single,single-post,postid-2284,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,columns-3,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
 

คิว – ธุรกิจออนไลน์ ตอนที่ 5

คิว – ธุรกิจออนไลน์ ตอนที่ 5

ด้วยทิฐิที่ไม่ยอมลงให้กับผู้บังคับบัญชาและความหัวแข็งของผมเอง ทำให้การประเมินผลงานของผมในปีถัดไปต่างกับปีแรกที่เข้ามาหน้ามือเปนหลังง่ามตีน

ผมได้เกรดการประเมินผลงานในระดับเกือบต่ำสุด เงินเดือนขึ้นเพียง 7% โบนัสต่างหายไปจากปีที่แล้วร่วม 30,000 บาท

มันเปนเรื่องที่สมควรรึเปล่าไม่รู้ ที่เราขัดคำสั่งหัวหน้าในสิ่งที่เราเห็นต่าง … ผมไม่รู้

ผมคิดแต่เพียงว่าผมอยากทำงานที่ผมยอมรับว่า”สมควรทำ”

ไม่ใช่งานที่ “เค้าบอกให้ทำ”

การนอบน้อมถ่อมตนเชื่อฟังผู้หลักผู้ใหญ่ก้ออาจเปนสิ่งที่ดี แต่จะมีประโยชน์อะไรถ้ามันไม่ทำให้เรา”เปนตัวของตัวเอง”

เมื่อความขัดแย้งบานปลายจนถึงขั้นที่เรียกว่า”ตายไม่เผาผี” นั่นแปลว่าคงจะถึงเวลาที่ผมต้องย้ายที่ทำงานอีกแล้ว

แต่ครั้งนี้ต่างออกไป … ผมไม่ลาออกทันที (และถึงลาก้อคงไม่มีใครรั้งไว้)

ผมตัดสินใจที่จะอัพเกรดตัวเองขึ้นไปอีกขั้นนึง การบินครั้งนี้จะต้องสูงกว่าการบินครั้งไหนๆ ไม่ว่าจะด้วยเงินทองที่เริ่มมีมากมายจากการเก็บหอมรอมริบในช่วงการทำงานที่นี่สองปีแรก
หรือเนื่องจากประสบการณ์การทำงานทั้งในสายโรงงานและสายรับเหมา(รวมๆตั้ง7ปี) แถมยังได้สกิลการพูดภาษาอังกฤษ(แบบงูตัวปลาตัว)จากการทำงานกับคนญี่ปุ่นที่โรงงานนี้(ภาษามือก้อได้มาเยอะนะ เหอๆ)

หรือจะเนื่องด้วยแฟชั่นของคนที่ทำงานมาระดับนึงที่รุ่นราวคราวเดวกันจะเริ่มฮิตกัน นั่นคือ

“การเรียนต่อปริญญาโท”

อั๊ยยะ … แค่คิดก้อหล่อแล้ว ภาพตำแหน่งานในบริษัทจำกัดมหาชนมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัว ปูนเอย แท่นเอย จะไปไหนเสีย ถ้าเราคว้ามหาบัญฑิตมาครองได้

แน่นอนผมพุ่งเป้าไปที่ “จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย” ถึงเวลาแล้วที่เลือดจะถูกย้อมเปนสีชมพู ตามคอนเซปพี่ตูน บอดี้สแลม

ผมลงสมัครเรียนปริญญาโทด้าน การจัดการพลังงาน ภาคพิเศษ(เสาร์-อาทิด) ที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยยื่นเพียงคะแนนสอบ CU-TEP 450 คะแนน กับการสอบสัมพาดอีกหนึ่งรอบ จากนั้นอีก 1-2 อาทิตย์การประกาศผลก้อออกมา

และแน่นอน จากนี้ไป ….
จงเรียกผมว่า “เด็กจุฬา”

 

ยังไม่มีคอมเมนท์

แสดงความคิดเห็น